Een griezelige kat die ’s nachts bij een school verschijnt, voor een huis staat of ineens wordt gekoppeld aan de naam van een leerling. Op TikTok gaan filmpjes rond van The Cat in the Hat die soms opvallend echt lijken. De beelden zijn meestal gemaakt of bewerkt met AI, maar de onrust die ze veroorzaken is wél echt.
De Cat in the Hat-trend laat daarmee goed zien hoe snel online horrorcontent kan veranderen. Wat begint als een meme of spannend filmpje, wordt een ander verhaal wanneer echte scholen, wijken, namen en tijdstippen worden toegevoegd. Inmiddels waarschuwt ook de politie in Nederland voor de trend.
Wat is de Cat in the Hat-trend?
The Cat in the Hat is oorspronkelijk een bekend kinderboekpersonage van Dr. Seuss. In 2003 verscheen een filmversie waarin het personage een opvallend uiterlijk heeft met een grote rood-witte hoed. Juist die versie wordt nu gebruikt in online horrorcontent.
De trend ontstond in de zomer van 2026 uit memes en donkere bewerkingen van scènes uit de film. Daarna verschenen steeds meer gemanipuleerde en AI-gegenereerde beelden waarin de Cat niet grappig, maar dreigend wordt neergezet.
In filmpjes staat het personage bijvoorbeeld midden in een donkere straat, voor een woning of bij een school. Beelden worden bewust korrelig of schokkerig gemaakt, waardoor het lijkt alsof ze afkomstig zijn van een beveiligingscamera of slimme deurbel. Daardoor krijgt fictieve content de uitstraling van echt gevonden beeldmateriaal.
Van horrorfilmpje naar persoonlijke dreiging
Een spannend of eng filmpje op TikTok is op zichzelf niet nieuw. Bij deze Cat in the Hat-trend zit het probleem daarom niet alleen in het uiterlijk van het personage. Vooral de context eromheen kan voor angst zorgen.
Sommige accounts noemen namelijk echte plaatsen, scholen of personen. Ook worden er teksten toegevoegd waarin wordt aangekondigd waar de Cat naartoe zou gaan of wie het volgende ‘slachtoffer’ zou zijn. Daardoor wordt een fictief filmpje opeens gekoppeld aan de leefwereld van degene die kijkt.
Zeker voor kinderen kan dat overtuigend zijn. Wanneer je eigen woonplaats of school in beeld verschijnt, voelt een video immers heel anders dan wanneer het duidelijk om een verzonnen horrorverhaal gaat. Bovendien kan een algoritme vergelijkbare video’s blijven voorschotelen, waardoor het lijkt alsof de dreiging steeds dichterbij komt.
Ook in Nederland zorgt de trend voor onrust
Dat effect is inmiddels ook in Nederland zichtbaar. In Almere waarschuwde een digitaal wijkagent voor de beelden, omdat kinderen en jongeren ze als echt kunnen ervaren. De politie benadrukte daarbij dat het delen van filmpjes met herkenbare locaties de onrust juist verder kan vergroten.
In Amersfoort ging het nog een stap verder. Nadat TikTok-accounts verschillende locaties in de stad noemden, gingen ongeveer twintig tot dertig jongeren daadwerkelijk de straat op om naar de Cat te zoeken. In berichten werden onder andere wijken en scholen genoemd. De politie kwam ter plaatse vanwege de ontstane onrust.
AI maakt ‘dit is nep’ steeds lastiger
De trend past daarnaast in een bredere ontwikkeling. AI-video’s worden steeds overtuigender en zijn daardoor niet altijd direct als kunstmatig gemaakte beelden te herkennen.
We schreven eerder al over hoe AI-video’s op TikTok steeds moeilijker te herkennen zijn. Waar vroeger vreemde handen, gezichten of bewegingen snel verraadden dat een video met AI was gemaakt, zijn zulke fouten tegenwoordig veel minder vanzelfsprekend.
Daarom is alleen zeggen dat kinderen ‘niet alles online moeten geloven’ niet voldoende. Het helpt meer om samen te onderzoeken waar een video vandaan komt, wie hem heeft geplaatst en of dezelfde gebeurtenis ook via betrouwbare bronnen wordt bevestigd.
Wat kun je doen als een kind zo’n filmpje ziet?
Voor ouders en onderwijsprofessionals is het vooral belangrijk om niet direct mee te gaan in de paniek, maar de angst ook niet weg te lachen. Een filmpje kan voor een volwassene duidelijk nep zijn en voor een kind tegelijkertijd heel bedreigend voelen.
Je kunt daarom samen een aantal stappen doorlopen:
- Vraag welk filmpje het kind precies heeft gezien en via welk account.
- Kijk samen of er echte namen, scholen, locaties of tijdstippen worden genoemd.
- Leg uit dat beelden met AI gemaakt kunnen zijn, ook wanneer ze eruitzien als camerabeelden.
- Deel dreigende content niet verder ‘om anderen te waarschuwen’, omdat je daarmee ook het bereik vergroot.
- Bewaar bij een concrete dreiging wel de link, accountnaam, datum en eventueel een screenshot en meld het bericht bij het platform of de betreffende organisatie.
Ook de factsheet over de trend adviseert om beelden vast te leggen wanneer dat nodig is, maar ze niet onnodig verder te verspreiden. Daarbij blijft de tekst rond een afbeelding belangrijk: een AI-afbeelding kan fictief zijn, terwijl een begeleidende bedreiging nog steeds serieus beoordeeld moet worden.
Niet bang maken, maar leren kijken
De Cat in the Hat-trend gaat uiteindelijk over meer dan één enge TikTok-hype. Kinderen groeien op in een online omgeving waarin een overtuigend beeld niet langer automatisch bewijs is dat iets daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
Juist daarom hoort het herkennen en bespreken van gemanipuleerde content bij digitale geletterdheid. Niet ieder eng filmpje vraagt om paniek, maar ook niet ieder nepbeeld is automatisch onschuldig. Wanneer echte personen, scholen of locaties worden genoemd, verandert de context.
Het helpt daarom om nieuwsgierig te blijven: Wie heeft dit gemaakt? Waarom zie ik dit? Welke delen zijn echt en welke misschien niet? Zo leren kinderen niet alleen omgaan met deze trend, maar ook met de volgende AI-hype die ongetwijfeld weer voorbij zal komen.
Van online schrik naar digitale weerbaarheid
Trends verdwijnen vaak net zo snel als ze ontstaan. Toch laat de Cat in the Hat zien wat er verandert nu vrijwel iedereen overtuigende nepbeelden kan maken. Een online grap kan binnen korte tijd doorschuiven naar angst in een klas, een wijk of zelfs op straat.
Daarom ligt de belangrijkste les niet bij de kat met de rood-witte hoed. Die ligt bij het leren beoordelen van online beelden, het controleren van context en het niet klakkeloos doorsturen van content. Precies die vaardigheden maken kinderen weerbaarder wanneer online en offline steeds moeilijker van elkaar te scheiden zijn.
